Villa Brancaccio

De Villa Brancaccio bevindt zich tussen de Via delle Terme di Traiane en de Viale del Monte Oppio in Rome.

Weetjes Villa Brancaccio

Al in de tijd van Keizer Augustus werd deze grond gebruikt voor de aanleg van tuinen. Deze waren toen deels eigendom van particulieren en deels van de Keizer zelf.

In 1870 kwam het hele gebied tussen de Via Merulana, de Via Mecenate en de Via delle Sette Sale in het bezit van de Amerikaanse Mary Elisabeth Field, de echtgenote van Prins Salvatore Brancaccio.

Ze gaf eerst de architekt Gaetano Koch, vervolgens Luca Carimini en uiteindelijk Rodolfo Buti de opdracht een paleis te ontwerpen dat op de Via Merulana en de Via dello Statuto uit zou kijken.

Tegen het einde van de eeuw waren zowel het Palazzo Brancaccio (tegenwoordig de zetel van het Museum voor Oriëntaalse Kunst) als de tuinen aan de achterkant gereed.

Vervolgens werden (door de architekt Carlo Sacconi) een aantal opslagruimtes gebouwd, alsmede, op de hoek van de Via Merulana en de Via Mecenate, theater- en filmzalen.

Hierboven werden hangende tuinen gecreëerd, terwijl de tuinen in onregelmatige bloembedden verdeeld werden, waartussen pijnbomen, palmen en grote steeneiken stonden.

Er stond ook een klein koffiehuisje dat met pleisterwerk, balustrades en een loggia versierd was en er waren lanen waarlangs grote vazen en beeldhouwwerken stonden. Ook was er een klein meertje.

Bij deze tuinen hoorden ook de archeologische opgravingen van de Cisterna delle Sette Sale, die tegenwoordig deels vanaf de Via delle Terme di Traiano te zien zijn.

Zowel de opgravingen als het Palazzo Brancaccio werden later door de staat onteigend.

Naast het al genoemd museum wordt een deel van het gebouw door het Teatro Brancaccio in beslag genomen, terwijl de villa voor officiële gelegenheden gebruikt wordt.

De Brancaccio familie kwam oorspronkelijk uit Napels, maar was al sinds de 15e eeuw in Rome aanwezig. De mannelijke tak van de familie is uitgestorven en de adelijke titels en de achternaam zijn overgenomen door een tak van de familie Massimo.

 

Dit bericht werd geplaatst in Historische Gebouwen en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s